شاه نعمتالله ولی › غزل شمارهٔ ۵۷۱| ” میراثدار ادب پارسی “
ما عاشق و مستیم کرامات چه باشد / ما باده پرستیم مناجات چه باشد
ما همدم رندان سراپردهٔ عشقیم / در خلوت ما حالت طامات چه باشد
گفتیم چنان است چنین بود که گفتیم / اینست کرامات کرامات چه باشد
ما عاشق مستیم ز جام می وحدت / خود کثرت معقول و خیالات چه باشد
چون خلوت ما گوشهٔ میخانهٔ عشق است / با منزل ما راه و مقامات چه باشد
ای زاهد سجاده نشین کعبه کدام است / وی عاشق میخواره خرابات چه باشد
سید چو همه اوست چه پیدا و چه پنهان / احوال بدایات و نهایات چه باشد
درباره ما
«سخن» آنگاه زاده شد که دلتنگیِ زبانِ مادری، ما را به جستجو وا داشت؛ جستجوی گنجینهای از واژگانی که قرنهاست در دیوانها و مثنویها و غزلها، چون مرواریدی در صدفِ دلِ شاعران نشسته است.
این پایگاه، نه صرفاً یک کتابخانهی دیجیتال، بلکه شبستانیست برای آنکه در هیاهوی این روزگار، گوشهای بیابیم و دمی با مولانا همنوا شویم، با حافظ همراز گردیم، و در بزمِ خیام و سعدی و فردوسی، جامِ سخن برکشیم.
باورمان آن است که هر بیت از اشعار پارسی، تکهای از هویت ماست؛ تار و پودی از فرهنگ، تاریخ و روحِ این سرزمین که نباید در غبارِ فراموشی گم شود. از اینرو، با عشقی بیپایان و دستی لرزان از احترام، گرد هم آمدهایم تا این میراثِ گرانبها را، به زیباترین شکلی که در توانمان بود، به دستِ شما برسانیم.
«سخن، شبستانی برای همنشینی با خسروان سخن پارسی»
📜 این پایگاه به همت انتشارات نسیم کوثر و شرکت توسعه فناوری کلمه رایان، با هدف پاسداری از هنرِ ادبیاتِ پارسی راهاندازی گردیده است.