شاه نعمت‌الله ولی › غزل شمارهٔ ۵۷۲| ” میراث‌دار ادب پارسی “
کرمش گنج بی کران باشد / آب رحمت به جام جان باشد
نقد گنجینهٔ حدوث و قدم / بر سر و پای عاشقان باشد
ابر چون آبروی دریا دید / آب بر روی ما روان باشد
خوش گلابی به صورت و معنی / بر رخ خوب همگنان باشد
می چو در جام ریخت ساقی ما / هر چه در جام باشد آن باشد
رشحهٔ نور خود به ما پاشید / ابداً بر همه چنان باشد
نعمت الله جواهر توحید / بر سر جمله عاشقان باشد
درباره ما
«سخن» آنگاه زاده شد که دلتنگیِ زبانِ مادری، ما را به جستجو وا داشت؛ جستجوی گنجینهای از واژگانی که قرنهاست در دیوانها و مثنویها و غزلها، چون مرواریدی در صدفِ دلِ شاعران نشسته است.
این پایگاه، نه صرفاً یک کتابخانهی دیجیتال، بلکه شبستانیست برای آنکه در هیاهوی این روزگار، گوشهای بیابیم و دمی با مولانا همنوا شویم، با حافظ همراز گردیم، و در بزمِ خیام و سعدی و فردوسی، جامِ سخن برکشیم.
باورمان آن است که هر بیت از اشعار پارسی، تکهای از هویت ماست؛ تار و پودی از فرهنگ، تاریخ و روحِ این سرزمین که نباید در غبارِ فراموشی گم شود. از اینرو، با عشقی بیپایان و دستی لرزان از احترام، گرد هم آمدهایم تا این میراثِ گرانبها را، به زیباترین شکلی که در توانمان بود، به دستِ شما برسانیم.
«سخن، شبستانی برای همنشینی با خسروان سخن پارسی»
📜 این پایگاه به همت انتشارات نسیم کوثر و شرکت توسعه فناوری کلمه رایان، با هدف پاسداری از هنرِ ادبیاتِ پارسی راهاندازی گردیده است.
