دل باز عزم کعبهٔ مقصود می کند / جانم سجود حضرت معبود می کند
عود دلم در آتش عشقش روان بسوخت / عیبم مکن اگر نفسم دود می کند
خوش آتشی و عود خوشی سوختم سوختی / این لطف او نگر که چه با عود می کند
آن کس که می خرد غم عشقش به کاینات / نیکو تجارتی و خوشی سود می کند
رندی که می رود به خرابات عاشقان / با او برو که میل به بهبود می کند
او آفتاب عالم و ما سایه بان او / چندان غریب نیست اگر جود می کند
سید به جود بنده معدوم خویش را / می بخشدش وجودی و موجود می کند