حالی است مرا با می و مستان که چه گویم / رازیست میان من و رندان که چه گویم
بزمیست ملوکانه و ساقی که چه پرسی / من عاشق سرمست حریفان که چه گویم
چون بلبل سودازده در مجلس عاشق / آورده ام این صورت بستان که چه گویم
هر نقش خیالی که مرا در نظر آید / گویم که بگوئید به جانان که چه گویم
از روز ازل عاشق مستم چه توان کرد / باشم ابدا مست بدان سان که چه گویم
خود خوشتر ازین قول که گفتم نتوان گفت / ذوقیست در این گفتل مستان که چه گویم
گنج ار طلبی کنج دل سید ما جو / نقدیست درین گوشهٔ ویران که چه گویم