شاه نعمت‌الله ولی › غزل شمارهٔ ۱۱۳۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “
قطب عالم روح اعظم یافتم / روح اعظم قطب عالم یافتم
ساغر و می یافتم با همدگر / جسم با جان ، جام با جم یافتم
گر شدم خرم به وصلش دور نیست / زانکه از هجرش بسی غم یافتم
صورت و معنی به یک جا رو نمود / آفتاب و ماه با هم یافتم
در خرابات مغان گشتم بسی / رند مستی همچو او کم یافتم
جامع ذات و صفات و فعل هم / هر سه این مجموع آدم یافتم
ختم شد بر سید عالم تمام / این کمال از ختم و خاتم یافتم
درباره ما
«سخن» آنگاه زاده شد که دلتنگیِ زبانِ مادری، ما را به جستجو وا داشت؛ جستجوی گنجینهای از واژگانی که قرنهاست در دیوانها و مثنویها و غزلها، چون مرواریدی در صدفِ دلِ شاعران نشسته است.
این پایگاه، نه صرفاً یک کتابخانهی دیجیتال، بلکه شبستانیست برای آنکه در هیاهوی این روزگار، گوشهای بیابیم و دمی با مولانا همنوا شویم، با حافظ همراز گردیم، و در بزمِ خیام و سعدی و فردوسی، جامِ سخن برکشیم.
باورمان آن است که هر بیت از اشعار پارسی، تکهای از هویت ماست؛ تار و پودی از فرهنگ، تاریخ و روحِ این سرزمین که نباید در غبارِ فراموشی گم شود. از اینرو، با عشقی بیپایان و دستی لرزان از احترام، گرد هم آمدهایم تا این میراثِ گرانبها را، به زیباترین شکلی که در توانمان بود، به دستِ شما برسانیم.
«سخن، شبستانی برای همنشینی با خسروان سخن پارسی»
📜 این پایگاه به همت انتشارات نسیم کوثر و شرکت توسعه فناوری کلمه رایان، با هدف پاسداری از هنرِ ادبیاتِ پارسی راهاندازی گردیده است.
