شاه نعمتالله ولی › غزل شمارهٔ ۱۱۵۵| ” میراثدار ادب پارسی “
هر چه داریم ما از او داریم / لاجرم جمله را نکو داریم
بحر داریم در نظر شب و روز / تا نگوئی همین سبو داریم
روی محبوب خویش می بینیم / زلف معشوق روبرو داریم
آینه در نظر همی آریم / خود و معشوق روبرو داریم
نقد گنجینهٔ حدوث و قدم / هرچه خواهی ز ما بجو داریم
بر چپ و راست خوش همی نگرم / آب رویش چو سو به سو داریم
عین آب حیات می نوشیم / این چنین آب خوش به جو داریم
شیخ وقتیم اگر چه سرمستیم / خرقه ای هم پرو پرو داریم
قول سید به ذوق می گوئیم / عالمی را همه نکو داریم
درباره ما
«سخن» آنگاه زاده شد که دلتنگیِ زبانِ مادری، ما را به جستجو وا داشت؛ جستجوی گنجینهای از واژگانی که قرنهاست در دیوانها و مثنویها و غزلها، چون مرواریدی در صدفِ دلِ شاعران نشسته است.
این پایگاه، نه صرفاً یک کتابخانهی دیجیتال، بلکه شبستانیست برای آنکه در هیاهوی این روزگار، گوشهای بیابیم و دمی با مولانا همنوا شویم، با حافظ همراز گردیم، و در بزمِ خیام و سعدی و فردوسی، جامِ سخن برکشیم.
باورمان آن است که هر بیت از اشعار پارسی، تکهای از هویت ماست؛ تار و پودی از فرهنگ، تاریخ و روحِ این سرزمین که نباید در غبارِ فراموشی گم شود. از اینرو، با عشقی بیپایان و دستی لرزان از احترام، گرد هم آمدهایم تا این میراثِ گرانبها را، به زیباترین شکلی که در توانمان بود، به دستِ شما برسانیم.
«سخن، شبستانی برای همنشینی با خسروان سخن پارسی»
📜 این پایگاه به همت انتشارات نسیم کوثر و شرکت توسعه فناوری کلمه رایان، با هدف پاسداری از هنرِ ادبیاتِ پارسی راهاندازی گردیده است.