شاه نعمتالله ولی › غزل شمارهٔ ۱۱۶۳| ” میراثدار ادب پارسی “
ما عاشق چشم مست یاریم / آشفتهٔ زلف بیقراریم
سرمست می الست عشقیم / شوریدهٔ چشم پر خماریم
آئینهٔ روشن ضمیریم / خورشید منیر بی غباریم
پرگار وجود کایناتیم / هر چند که نقطه را نگاریم
هر دم که نفس ز خود برآریم / جانی به جهانیان سپاریم
در هر دو جهان یکیست موجود / باقی همه صورت نگاریم
یک باده و صد هزار جام است / ما جمله یکیم اگر هزاریم
سیمرغ هوای قاف قربیم / شهباز فضای برج یاریم
دُریم و لیک در محیطیم / بحریم ولیک درگذاریم
تا واصل ذات عشق گشتیم / در هر صفتی دمی برآریم
دریاب رموز نعمت الله / پنهان چه کنیم آشکاریم
درباره ما
«سخن» آنگاه زاده شد که دلتنگیِ زبانِ مادری، ما را به جستجو وا داشت؛ جستجوی گنجینهای از واژگانی که قرنهاست در دیوانها و مثنویها و غزلها، چون مرواریدی در صدفِ دلِ شاعران نشسته است.
این پایگاه، نه صرفاً یک کتابخانهی دیجیتال، بلکه شبستانیست برای آنکه در هیاهوی این روزگار، گوشهای بیابیم و دمی با مولانا همنوا شویم، با حافظ همراز گردیم، و در بزمِ خیام و سعدی و فردوسی، جامِ سخن برکشیم.
باورمان آن است که هر بیت از اشعار پارسی، تکهای از هویت ماست؛ تار و پودی از فرهنگ، تاریخ و روحِ این سرزمین که نباید در غبارِ فراموشی گم شود. از اینرو، با عشقی بیپایان و دستی لرزان از احترام، گرد هم آمدهایم تا این میراثِ گرانبها را، به زیباترین شکلی که در توانمان بود، به دستِ شما برسانیم.
«سخن، شبستانی برای همنشینی با خسروان سخن پارسی»
📜 این پایگاه به همت انتشارات نسیم کوثر و شرکت توسعه فناوری کلمه رایان، با هدف پاسداری از هنرِ ادبیاتِ پارسی راهاندازی گردیده است.