شاه نعمت‌الله ولی › غزل شمارهٔ ۱۱۷۲| ” میراث‌دار ادب پارسی “
باز هوای تو هوس کرده ایم / از هوس غیر تو بس کرده ایم
تا هوس عشق تو کردیم ما / در هَوست ترک هوس کرده ایم
در هوس شکر لعل لبت / طوطی جان را چو مگس کرده ایم
منزل ما چون حرم کعبه شد / ترک هیاهوی جرس کرده ایم
صبح سعادت چو به ما رو نمود / پشت بر آشوب عسس کرده ایم
مرغ دل ما چو پریدن گرفت / ما به هوا ترک قفس کرده ایم
همدم سید چو توئی هر نفس / یاد مراعات نفس کرده ایم
درباره ما
«سخن» آنگاه زاده شد که دلتنگیِ زبانِ مادری، ما را به جستجو وا داشت؛ جستجوی گنجینهای از واژگانی که قرنهاست در دیوانها و مثنویها و غزلها، چون مرواریدی در صدفِ دلِ شاعران نشسته است.
این پایگاه، نه صرفاً یک کتابخانهی دیجیتال، بلکه شبستانیست برای آنکه در هیاهوی این روزگار، گوشهای بیابیم و دمی با مولانا همنوا شویم، با حافظ همراز گردیم، و در بزمِ خیام و سعدی و فردوسی، جامِ سخن برکشیم.
باورمان آن است که هر بیت از اشعار پارسی، تکهای از هویت ماست؛ تار و پودی از فرهنگ، تاریخ و روحِ این سرزمین که نباید در غبارِ فراموشی گم شود. از اینرو، با عشقی بیپایان و دستی لرزان از احترام، گرد هم آمدهایم تا این میراثِ گرانبها را، به زیباترین شکلی که در توانمان بود، به دستِ شما برسانیم.
«سخن، شبستانی برای همنشینی با خسروان سخن پارسی»
📜 این پایگاه به همت انتشارات نسیم کوثر و شرکت توسعه فناوری کلمه رایان، با هدف پاسداری از هنرِ ادبیاتِ پارسی راهاندازی گردیده است.
