شاه نعمتالله ولی › غزل شمارهٔ ۱۲۰۷| ” میراثدار ادب پارسی “
از ما کناره کردی ما با تو درمیانیم / با ما تو این چنینی ، ما با تو آنچنانیم
روز الست با تو عهد درست بستیم / نشکسته ایم ، جاوید ثابت قدم برآنیم
نقش خیال غیرت در دیده گر نماید / غیرت کجا گذارد از دیده اش برانیم
رندی اگر بیابیم بوسیم دست و پایش / ور زاهدی ببینیم در مجلسش نمانیم
برخاستن توانیم مستانه از سر سر / اما دمی نشستن بی تو نمی توانیم
آئینه منیریم روشن به نور رویت / جام جمیم دایم در بزم شه روانیم
رندانه در خرابات پیوسته در طوافیم / جز قول نعمت الله شعری دگر نخوانیم
درباره ما
«سخن» آنگاه زاده شد که دلتنگیِ زبانِ مادری، ما را به جستجو وا داشت؛ جستجوی گنجینهای از واژگانی که قرنهاست در دیوانها و مثنویها و غزلها، چون مرواریدی در صدفِ دلِ شاعران نشسته است.
این پایگاه، نه صرفاً یک کتابخانهی دیجیتال، بلکه شبستانیست برای آنکه در هیاهوی این روزگار، گوشهای بیابیم و دمی با مولانا همنوا شویم، با حافظ همراز گردیم، و در بزمِ خیام و سعدی و فردوسی، جامِ سخن برکشیم.
باورمان آن است که هر بیت از اشعار پارسی، تکهای از هویت ماست؛ تار و پودی از فرهنگ، تاریخ و روحِ این سرزمین که نباید در غبارِ فراموشی گم شود. از اینرو، با عشقی بیپایان و دستی لرزان از احترام، گرد هم آمدهایم تا این میراثِ گرانبها را، به زیباترین شکلی که در توانمان بود، به دستِ شما برسانیم.
«سخن، شبستانی برای همنشینی با خسروان سخن پارسی»
📜 این پایگاه به همت انتشارات نسیم کوثر و شرکت توسعه فناوری کلمه رایان، با هدف پاسداری از هنرِ ادبیاتِ پارسی راهاندازی گردیده است.