شاه نعمت‌الله ولی › غزل شمارهٔ ۱۲۱۸| ” میراث‌دار ادب پارسی “
ما گوهر بحر لایزالیم / ما پرتو نور ذوالجلالیم
گه نقش خیال یار داریم / گه آینه ایم و گه جمالیم
مائیم مثال خط وحدت / ما عین مثال بی مثالیم
خورشید سپهر جم و جانیم / گاهی قمریم و گه هلالیم
هم سیر کنان به کوی هجریم / هم ساکن خلوت وصالیم
ما تشنهٔ آن لب حیاتیم / وین طرفه که غرقهٔ زلالیم
با نقش خیال روی سید / ایمن ز خیال هر خیالیم
درباره ما
«سخن» آنگاه زاده شد که دلتنگیِ زبانِ مادری، ما را به جستجو وا داشت؛ جستجوی گنجینهای از واژگانی که قرنهاست در دیوانها و مثنویها و غزلها، چون مرواریدی در صدفِ دلِ شاعران نشسته است.
این پایگاه، نه صرفاً یک کتابخانهی دیجیتال، بلکه شبستانیست برای آنکه در هیاهوی این روزگار، گوشهای بیابیم و دمی با مولانا همنوا شویم، با حافظ همراز گردیم، و در بزمِ خیام و سعدی و فردوسی، جامِ سخن برکشیم.
باورمان آن است که هر بیت از اشعار پارسی، تکهای از هویت ماست؛ تار و پودی از فرهنگ، تاریخ و روحِ این سرزمین که نباید در غبارِ فراموشی گم شود. از اینرو، با عشقی بیپایان و دستی لرزان از احترام، گرد هم آمدهایم تا این میراثِ گرانبها را، به زیباترین شکلی که در توانمان بود، به دستِ شما برسانیم.
«سخن، شبستانی برای همنشینی با خسروان سخن پارسی»
📜 این پایگاه به همت انتشارات نسیم کوثر و شرکت توسعه فناوری کلمه رایان، با هدف پاسداری از هنرِ ادبیاتِ پارسی راهاندازی گردیده است.
