شاه نعمتالله ولی › غزل شمارهٔ ۱۲۶۵| ” میراثدار ادب پارسی “
دیگران جانند و جانان شمس دین / این و آن چون بنده ، سلطان شمس دین
هفت هیکل آیتی در شأن اوست / خوش بخوان قرآن و می دان شمس دین
دل بود گنجینهٔ گنج اله / نقد گنج کنج ویران شمس دین
بدر دین از شمس دین روشن شده / نور بخش ماه تابان شمس دین
خوش خراباتی و مستان در حضور / ساقی سرمست رندان شمس دین
چار یارانند امام انس و جان / رهنمای چار یاران شمس دین
علم ما علم بدیعی دیگر است / از معانی و بیان شمس دین
چشم عالم روشن است از نور او / دیده ام روشن به نور شمس دین
شمس دین از نعمت الله می طلب / زان که او دارد نشان شمس دین
درباره ما
«سخن» آنگاه زاده شد که دلتنگیِ زبانِ مادری، ما را به جستجو وا داشت؛ جستجوی گنجینهای از واژگانی که قرنهاست در دیوانها و مثنویها و غزلها، چون مرواریدی در صدفِ دلِ شاعران نشسته است.
این پایگاه، نه صرفاً یک کتابخانهی دیجیتال، بلکه شبستانیست برای آنکه در هیاهوی این روزگار، گوشهای بیابیم و دمی با مولانا همنوا شویم، با حافظ همراز گردیم، و در بزمِ خیام و سعدی و فردوسی، جامِ سخن برکشیم.
باورمان آن است که هر بیت از اشعار پارسی، تکهای از هویت ماست؛ تار و پودی از فرهنگ، تاریخ و روحِ این سرزمین که نباید در غبارِ فراموشی گم شود. از اینرو، با عشقی بیپایان و دستی لرزان از احترام، گرد هم آمدهایم تا این میراثِ گرانبها را، به زیباترین شکلی که در توانمان بود، به دستِ شما برسانیم.
«سخن، شبستانی برای همنشینی با خسروان سخن پارسی»
📜 این پایگاه به همت انتشارات نسیم کوثر و شرکت توسعه فناوری کلمه رایان، با هدف پاسداری از هنرِ ادبیاتِ پارسی راهاندازی گردیده است.