شاه نعمت‌الله ولی › غزل شمارهٔ ۱۲۸۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “
خانهٔ دل ز غیر خالی کن / ترک این خلوت خیالی کن
از علی ولی ولایت جو / هم ولایت فدای والی کن
بندهٔ خادم علی می باش / فخر بر جملهٔ موالی کن
باش مولی حضرت مولی / منصب خویش نیک عالی کن
در حرم گر تو را نباشد راه / مسکن خود در آن حوالی کن
جام گیتی نما به دست آور / نظری کن در او و حالی کن
باطنا با جلال خوش می باش / ظاهر خویش را جمالی کن
آفتاب از چه ماه می طلبی / بر در سیدم هلالی کن
درباره ما
«سخن» آنگاه زاده شد که دلتنگیِ زبانِ مادری، ما را به جستجو وا داشت؛ جستجوی گنجینهای از واژگانی که قرنهاست در دیوانها و مثنویها و غزلها، چون مرواریدی در صدفِ دلِ شاعران نشسته است.
این پایگاه، نه صرفاً یک کتابخانهی دیجیتال، بلکه شبستانیست برای آنکه در هیاهوی این روزگار، گوشهای بیابیم و دمی با مولانا همنوا شویم، با حافظ همراز گردیم، و در بزمِ خیام و سعدی و فردوسی، جامِ سخن برکشیم.
باورمان آن است که هر بیت از اشعار پارسی، تکهای از هویت ماست؛ تار و پودی از فرهنگ، تاریخ و روحِ این سرزمین که نباید در غبارِ فراموشی گم شود. از اینرو، با عشقی بیپایان و دستی لرزان از احترام، گرد هم آمدهایم تا این میراثِ گرانبها را، به زیباترین شکلی که در توانمان بود، به دستِ شما برسانیم.
«سخن، شبستانی برای همنشینی با خسروان سخن پارسی»
📜 این پایگاه به همت انتشارات نسیم کوثر و شرکت توسعه فناوری کلمه رایان، با هدف پاسداری از هنرِ ادبیاتِ پارسی راهاندازی گردیده است.
