شاه نعمتالله ولی › غزل شمارهٔ ۱۲۹۰| ” میراثدار ادب پارسی “
بشنو ای یار و اضطراب مکن / خویش رسوای شیخ و شاب مکن
اگرت معنی ای است حاضر باش / صورت شرع را خراب مکن
چشم بر شاهد و شراب منه / گوش با نغمهٔ رباب مکن
می خوری ، خواب می کنی شب و روز / اعتمادی به خورد و خواب مکن
می مخور چون حرارتی دارد / خوردن خود به غیر آب مکن
ای که گوئی که خمر هست حلال / غلطی حکم ناصواب مکن
از سر ذوق با تو می گویم / قول ما بشنو و جواب مکن
ذره را آفتاب می خوانی / طعنه بر نور آفتاب مکن
آخرت را شوی چرا منکر / سر آبی چنان سراب مکن
کشف اسرار شرع جایز نیست / گوش کن منع و اجتناب مکن
عاقبت می روی سوی گیلان / چند روزی دگر شتاب مکن
نعمت الله را به دست آور / عمر بی خدمتش حساب مکن
درباره ما
«سخن» آنگاه زاده شد که دلتنگیِ زبانِ مادری، ما را به جستجو وا داشت؛ جستجوی گنجینهای از واژگانی که قرنهاست در دیوانها و مثنویها و غزلها، چون مرواریدی در صدفِ دلِ شاعران نشسته است.
این پایگاه، نه صرفاً یک کتابخانهی دیجیتال، بلکه شبستانیست برای آنکه در هیاهوی این روزگار، گوشهای بیابیم و دمی با مولانا همنوا شویم، با حافظ همراز گردیم، و در بزمِ خیام و سعدی و فردوسی، جامِ سخن برکشیم.
باورمان آن است که هر بیت از اشعار پارسی، تکهای از هویت ماست؛ تار و پودی از فرهنگ، تاریخ و روحِ این سرزمین که نباید در غبارِ فراموشی گم شود. از اینرو، با عشقی بیپایان و دستی لرزان از احترام، گرد هم آمدهایم تا این میراثِ گرانبها را، به زیباترین شکلی که در توانمان بود، به دستِ شما برسانیم.
«سخن، شبستانی برای همنشینی با خسروان سخن پارسی»
📜 این پایگاه به همت انتشارات نسیم کوثر و شرکت توسعه فناوری کلمه رایان، با هدف پاسداری از هنرِ ادبیاتِ پارسی راهاندازی گردیده است.