شاه نعمت‌الله ولی › غزل شمارهٔ ۱۲۹۲| ” میراث‌دار ادب پارسی “
در صحبت ما همه صفاین / ما را همه ذوق از خداین
تا روز صفا و ذوق مستی است / کامشب یاران حریف ماین
رندان مستند و لاابالی / مستانه سرود می سراین
در عالم معنی عین عشقیم / هر چند که صورتاً جداین
با دُردی درد عشق صافیم / رندان همه ایمن از دواین
مطرب سخنم چو خوش سراید / در پاش سران همه سراین
گوئی عشقش بلای جان است / می کش دایم که خوش بلاین
مستیم و خراب در خرابات / رندی که میش اوی کجاین
شاهان جهان به دولت عشق / در مجلس سیدم گداین
درباره ما
«سخن» آنگاه زاده شد که دلتنگیِ زبانِ مادری، ما را به جستجو وا داشت؛ جستجوی گنجینهای از واژگانی که قرنهاست در دیوانها و مثنویها و غزلها، چون مرواریدی در صدفِ دلِ شاعران نشسته است.
این پایگاه، نه صرفاً یک کتابخانهی دیجیتال، بلکه شبستانیست برای آنکه در هیاهوی این روزگار، گوشهای بیابیم و دمی با مولانا همنوا شویم، با حافظ همراز گردیم، و در بزمِ خیام و سعدی و فردوسی، جامِ سخن برکشیم.
باورمان آن است که هر بیت از اشعار پارسی، تکهای از هویت ماست؛ تار و پودی از فرهنگ، تاریخ و روحِ این سرزمین که نباید در غبارِ فراموشی گم شود. از اینرو، با عشقی بیپایان و دستی لرزان از احترام، گرد هم آمدهایم تا این میراثِ گرانبها را، به زیباترین شکلی که در توانمان بود، به دستِ شما برسانیم.
«سخن، شبستانی برای همنشینی با خسروان سخن پارسی»
📜 این پایگاه به همت انتشارات نسیم کوثر و شرکت توسعه فناوری کلمه رایان، با هدف پاسداری از هنرِ ادبیاتِ پارسی راهاندازی گردیده است.
