شاه نعمتالله ولی › غزل شمارهٔ ۱۳۰۵| ” میراثدار ادب پارسی “
شاهان جهان باشند از جان چو گدای تو / محبوب تر از جانی صد جان به فدای تو
رندان ز تو می جویند زهاد ز تو حلوا / هر کس به هوای خود مائیم و هوای تو
دل خلوت خاص تست ، بنشین تو به جای خود / والله که نخواهم داشت غیر تو به جای تو
گر دست مرا گیری من دامن تو گیرم / پائی ز تو گر یابم آیم به سرای تو
گویند که این و آن باشند برای ما / نی نی که غلط کردند هستند برای تو
جز نقش خیال تو در چشم نمی آید / هر نور که می یابم بینم به لقای تو
در دار فنا سید از عشق تو گر جان داد / جانش ز خدا جوید پیوسته بقای تو
درباره ما
«سخن» آنگاه زاده شد که دلتنگیِ زبانِ مادری، ما را به جستجو وا داشت؛ جستجوی گنجینهای از واژگانی که قرنهاست در دیوانها و مثنویها و غزلها، چون مرواریدی در صدفِ دلِ شاعران نشسته است.
این پایگاه، نه صرفاً یک کتابخانهی دیجیتال، بلکه شبستانیست برای آنکه در هیاهوی این روزگار، گوشهای بیابیم و دمی با مولانا همنوا شویم، با حافظ همراز گردیم، و در بزمِ خیام و سعدی و فردوسی، جامِ سخن برکشیم.
باورمان آن است که هر بیت از اشعار پارسی، تکهای از هویت ماست؛ تار و پودی از فرهنگ، تاریخ و روحِ این سرزمین که نباید در غبارِ فراموشی گم شود. از اینرو، با عشقی بیپایان و دستی لرزان از احترام، گرد هم آمدهایم تا این میراثِ گرانبها را، به زیباترین شکلی که در توانمان بود، به دستِ شما برسانیم.
«سخن، شبستانی برای همنشینی با خسروان سخن پارسی»
📜 این پایگاه به همت انتشارات نسیم کوثر و شرکت توسعه فناوری کلمه رایان، با هدف پاسداری از هنرِ ادبیاتِ پارسی راهاندازی گردیده است.