شاه نعمت‌الله ولی › غزل شمارهٔ ۱۳۷۵| ” میراث‌دار ادب پارسی “
ما خیالیم در حقیقت او / جز یکی در وجود دیگر کو
عاشق و رند و مست و قلاشیم / برو ای عقل و هر چه خواهی گو
عقل با عشق آشنا نشود / همدم ترک کی شود هندو
با دو رو او یگانه کی باشد / باش با عاشقان او یک رو
یک سر مو ز ما نخواهی یافت / تا ز تو باقی است یک سر مو
می وحدت ز جام کثرت نوش / گنج معنی ز گنج صورت جو
طالب ذوق نعمت الله شو / که همه یافتند ذوق از او
درباره ما
«سخن» آنگاه زاده شد که دلتنگیِ زبانِ مادری، ما را به جستجو وا داشت؛ جستجوی گنجینهای از واژگانی که قرنهاست در دیوانها و مثنویها و غزلها، چون مرواریدی در صدفِ دلِ شاعران نشسته است.
این پایگاه، نه صرفاً یک کتابخانهی دیجیتال، بلکه شبستانیست برای آنکه در هیاهوی این روزگار، گوشهای بیابیم و دمی با مولانا همنوا شویم، با حافظ همراز گردیم، و در بزمِ خیام و سعدی و فردوسی، جامِ سخن برکشیم.
باورمان آن است که هر بیت از اشعار پارسی، تکهای از هویت ماست؛ تار و پودی از فرهنگ، تاریخ و روحِ این سرزمین که نباید در غبارِ فراموشی گم شود. از اینرو، با عشقی بیپایان و دستی لرزان از احترام، گرد هم آمدهایم تا این میراثِ گرانبها را، به زیباترین شکلی که در توانمان بود، به دستِ شما برسانیم.
«سخن، شبستانی برای همنشینی با خسروان سخن پارسی»
📜 این پایگاه به همت انتشارات نسیم کوثر و شرکت توسعه فناوری کلمه رایان، با هدف پاسداری از هنرِ ادبیاتِ پارسی راهاندازی گردیده است.
