شاه نعمت‌الله ولی › غزل شمارهٔ ۱۳۷۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “
در محیط عشق او جز ما نبو / وصل و فصل و قرب و بعد آنجا نبو
عین دریائیم و دریا عین ما / غیر ما با ما درین دریا نبو
عارفی گردم زند از معرفت / نزد ما جز عارف اسما نبو
رند و سرمستیم در کوی مغان / زاهد رعنا حریف ما نبو
هر بلا کآمد از آن بالا به ما / آن بلا جز نعمت والا نبو
دیده ام آئینهٔ گیتی نما / غیر او در آینه پیدا نبو
نعمت الله چون سخن گوید از او / روح قدسی شاید ار گویا نبو
درباره ما
«سخن» آنگاه زاده شد که دلتنگیِ زبانِ مادری، ما را به جستجو وا داشت؛ جستجوی گنجینهای از واژگانی که قرنهاست در دیوانها و مثنویها و غزلها، چون مرواریدی در صدفِ دلِ شاعران نشسته است.
این پایگاه، نه صرفاً یک کتابخانهی دیجیتال، بلکه شبستانیست برای آنکه در هیاهوی این روزگار، گوشهای بیابیم و دمی با مولانا همنوا شویم، با حافظ همراز گردیم، و در بزمِ خیام و سعدی و فردوسی، جامِ سخن برکشیم.
باورمان آن است که هر بیت از اشعار پارسی، تکهای از هویت ماست؛ تار و پودی از فرهنگ، تاریخ و روحِ این سرزمین که نباید در غبارِ فراموشی گم شود. از اینرو، با عشقی بیپایان و دستی لرزان از احترام، گرد هم آمدهایم تا این میراثِ گرانبها را، به زیباترین شکلی که در توانمان بود، به دستِ شما برسانیم.
«سخن، شبستانی برای همنشینی با خسروان سخن پارسی»
📜 این پایگاه به همت انتشارات نسیم کوثر و شرکت توسعه فناوری کلمه رایان، با هدف پاسداری از هنرِ ادبیاتِ پارسی راهاندازی گردیده است.
