شاه نعمت‌الله ولی › غزل شمارهٔ ۱۳۹۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “
عقل در کوی عشق سرگشته / چون گدائیست در به در گشته
خبری یافته ز میخانه / زان خبر مست و بی خبر گشته
دیده نقش خیال او دیده / آب از آن روش در نظر گشته
همچو پرگار گرد نقطهٔ دل / سالها جان ما به سر گشته
از می و جام با خبر باشد / هر که چون ما به بحر و بر گشته
ساغر می مدام می نوشتم / لاجرم حال ما دگر گشته
هر که گشته غلام سید ما / در همه جای معتبر گشته
درباره ما
«سخن» آنگاه زاده شد که دلتنگیِ زبانِ مادری، ما را به جستجو وا داشت؛ جستجوی گنجینهای از واژگانی که قرنهاست در دیوانها و مثنویها و غزلها، چون مرواریدی در صدفِ دلِ شاعران نشسته است.
این پایگاه، نه صرفاً یک کتابخانهی دیجیتال، بلکه شبستانیست برای آنکه در هیاهوی این روزگار، گوشهای بیابیم و دمی با مولانا همنوا شویم، با حافظ همراز گردیم، و در بزمِ خیام و سعدی و فردوسی، جامِ سخن برکشیم.
باورمان آن است که هر بیت از اشعار پارسی، تکهای از هویت ماست؛ تار و پودی از فرهنگ، تاریخ و روحِ این سرزمین که نباید در غبارِ فراموشی گم شود. از اینرو، با عشقی بیپایان و دستی لرزان از احترام، گرد هم آمدهایم تا این میراثِ گرانبها را، به زیباترین شکلی که در توانمان بود، به دستِ شما برسانیم.
«سخن، شبستانی برای همنشینی با خسروان سخن پارسی»
📜 این پایگاه به همت انتشارات نسیم کوثر و شرکت توسعه فناوری کلمه رایان، با هدف پاسداری از هنرِ ادبیاتِ پارسی راهاندازی گردیده است.
