شاه نعمت‌الله ولی › غزل شمارهٔ ۱۴۲۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “
آن کیست کلای کج نهاده / بر بسته میان و برگشاده
بگشوده در شرابخانه / مستانه صلای عام داده
رندانه درآمده به مجلس / بر دست گرفته جام باده
سلطان خود و سپاه خویشست / گه گشته سوار و گه پیاده
در کنج دل خرابهٔ ما / گنجی ز محبتش نهاده
شاهانه به تخت دل نشسته / جان همچو غلام ایستاده
بر هر طرفش هزار سید / هستند خراب و اوفتاده
درباره ما
«سخن» آنگاه زاده شد که دلتنگیِ زبانِ مادری، ما را به جستجو وا داشت؛ جستجوی گنجینهای از واژگانی که قرنهاست در دیوانها و مثنویها و غزلها، چون مرواریدی در صدفِ دلِ شاعران نشسته است.
این پایگاه، نه صرفاً یک کتابخانهی دیجیتال، بلکه شبستانیست برای آنکه در هیاهوی این روزگار، گوشهای بیابیم و دمی با مولانا همنوا شویم، با حافظ همراز گردیم، و در بزمِ خیام و سعدی و فردوسی، جامِ سخن برکشیم.
باورمان آن است که هر بیت از اشعار پارسی، تکهای از هویت ماست؛ تار و پودی از فرهنگ، تاریخ و روحِ این سرزمین که نباید در غبارِ فراموشی گم شود. از اینرو، با عشقی بیپایان و دستی لرزان از احترام، گرد هم آمدهایم تا این میراثِ گرانبها را، به زیباترین شکلی که در توانمان بود، به دستِ شما برسانیم.
«سخن، شبستانی برای همنشینی با خسروان سخن پارسی»
📜 این پایگاه به همت انتشارات نسیم کوثر و شرکت توسعه فناوری کلمه رایان، با هدف پاسداری از هنرِ ادبیاتِ پارسی راهاندازی گردیده است.
