شاه نعمت‌الله ولی › غزل شمارهٔ ۱۴۲۸| ” میراث‌دار ادب پارسی “
حسن او در آینه پیدا شده / هر که دیده همچو ما شیدا شده
چشم ما روشن به نور روی اوست / دیدهٔ ما این چنین بینا شده
عین ما بیند به عین ما چو ما / عارفی کو غرقهٔ دریا شده
شمع عشقش آتشی در ما زده / سوخته داند که او چون تا شده
بر در او جنت المأوای ماست / دل مقیم جنت المأوا شده
قاب قوسین از میان برداشته / واقف اسرار او ادنی شده
نعمت الله در سخن آمد از آن / مشکلات عالمی حل وا شده
درباره ما
«سخن» آنگاه زاده شد که دلتنگیِ زبانِ مادری، ما را به جستجو وا داشت؛ جستجوی گنجینهای از واژگانی که قرنهاست در دیوانها و مثنویها و غزلها، چون مرواریدی در صدفِ دلِ شاعران نشسته است.
این پایگاه، نه صرفاً یک کتابخانهی دیجیتال، بلکه شبستانیست برای آنکه در هیاهوی این روزگار، گوشهای بیابیم و دمی با مولانا همنوا شویم، با حافظ همراز گردیم، و در بزمِ خیام و سعدی و فردوسی، جامِ سخن برکشیم.
باورمان آن است که هر بیت از اشعار پارسی، تکهای از هویت ماست؛ تار و پودی از فرهنگ، تاریخ و روحِ این سرزمین که نباید در غبارِ فراموشی گم شود. از اینرو، با عشقی بیپایان و دستی لرزان از احترام، گرد هم آمدهایم تا این میراثِ گرانبها را، به زیباترین شکلی که در توانمان بود، به دستِ شما برسانیم.
«سخن، شبستانی برای همنشینی با خسروان سخن پارسی»
📜 این پایگاه به همت انتشارات نسیم کوثر و شرکت توسعه فناوری کلمه رایان، با هدف پاسداری از هنرِ ادبیاتِ پارسی راهاندازی گردیده است.
