شاه نعمت‌الله ولی › غزل شمارهٔ ۱۵۴۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “
ای که هستی محب آل علی / مؤمن کاملی و بی بدلی
ره سنی گزین که مذهب ماست / ورنه گم گشته ای و در خللی
رافضی کیست دشمن بوبکر / خارجی کیست دشمنان علی
هر که او هر چهار دارد دوست / امت پاک مذهب است و ولی
دوستدار صحابه ام به تمام / یار سنی و خصم معتزلی
مذهب جامع از خدا دارم / این هدایت مرا بود ازلی
نعمت اللهم و ز آل رسول / چاکر خواجه ام خفی و جلی
درباره ما
«سخن» آنگاه زاده شد که دلتنگیِ زبانِ مادری، ما را به جستجو وا داشت؛ جستجوی گنجینهای از واژگانی که قرنهاست در دیوانها و مثنویها و غزلها، چون مرواریدی در صدفِ دلِ شاعران نشسته است.
این پایگاه، نه صرفاً یک کتابخانهی دیجیتال، بلکه شبستانیست برای آنکه در هیاهوی این روزگار، گوشهای بیابیم و دمی با مولانا همنوا شویم، با حافظ همراز گردیم، و در بزمِ خیام و سعدی و فردوسی، جامِ سخن برکشیم.
باورمان آن است که هر بیت از اشعار پارسی، تکهای از هویت ماست؛ تار و پودی از فرهنگ، تاریخ و روحِ این سرزمین که نباید در غبارِ فراموشی گم شود. از اینرو، با عشقی بیپایان و دستی لرزان از احترام، گرد هم آمدهایم تا این میراثِ گرانبها را، به زیباترین شکلی که در توانمان بود، به دستِ شما برسانیم.
«سخن، شبستانی برای همنشینی با خسروان سخن پارسی»
📜 این پایگاه به همت انتشارات نسیم کوثر و شرکت توسعه فناوری کلمه رایان، با هدف پاسداری از هنرِ ادبیاتِ پارسی راهاندازی گردیده است.
