شاه نعمت‌الله ولی › غزل شمارهٔ ۱۵۴۸| ” میراث‌دار ادب پارسی “
گفتهٔ عشاق می خوانم بلی / عشقبازی نیک می دانم بلی
دیده ام آئینهٔ گیتی نما / بر جمال خویش حیرانم بلی
بسته ام زُنار کفر زلف او / لاجرم نیکو مسلمانم بلی
دردمندم دردمندم دردمند / دُردی درد است درمانم بلی
گه به این و گه به آن خوانی مرا / هرچه می خوانی بخوان آنم بلی
از سر هر دو جهان برخواستم / همنشین جان و جانانم بلی
درخرابات مغان مست و خراب / سیدم مجموع رندانم بلی
درباره ما
«سخن» آنگاه زاده شد که دلتنگیِ زبانِ مادری، ما را به جستجو وا داشت؛ جستجوی گنجینهای از واژگانی که قرنهاست در دیوانها و مثنویها و غزلها، چون مرواریدی در صدفِ دلِ شاعران نشسته است.
این پایگاه، نه صرفاً یک کتابخانهی دیجیتال، بلکه شبستانیست برای آنکه در هیاهوی این روزگار، گوشهای بیابیم و دمی با مولانا همنوا شویم، با حافظ همراز گردیم، و در بزمِ خیام و سعدی و فردوسی، جامِ سخن برکشیم.
باورمان آن است که هر بیت از اشعار پارسی، تکهای از هویت ماست؛ تار و پودی از فرهنگ، تاریخ و روحِ این سرزمین که نباید در غبارِ فراموشی گم شود. از اینرو، با عشقی بیپایان و دستی لرزان از احترام، گرد هم آمدهایم تا این میراثِ گرانبها را، به زیباترین شکلی که در توانمان بود، به دستِ شما برسانیم.
«سخن، شبستانی برای همنشینی با خسروان سخن پارسی»
📜 این پایگاه به همت انتشارات نسیم کوثر و شرکت توسعه فناوری کلمه رایان، با هدف پاسداری از هنرِ ادبیاتِ پارسی راهاندازی گردیده است.
