شاه نعمت‌الله ولی › غزل شمارهٔ ۱۵۶۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای که هستی به علم برهانی / عالم عالم سخندانی
گر بدانی که ما چه می‌گوئیم / علم خود را به علم کی خوانی
مفلسی از کمال دانایی / گر تو دانا به علم برهانی