شاه نعمت‌الله ولی › شمارهٔ ۳۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “
ابتدای سخن به نام یکی / در دو عالم یک است و نیست شکی
جود او می دهد وجود به ما / جام گیتی نما نمود به ما
دیدهٔ ما نکو شده روشن / چشم عالم به نور او روشن
در همه نور او عیان دیدیم / تو چنین بین که ما چنان دیدیم
نور اسمای اوست در اشیا / خوش بود هر که خواند این اسما
آسمان و زمین و لوح و قلم / روشن از نور او بود فافهم
او یکی و صفات او بسیار / لیس فی الدار غیره دیار
نعمت اللهم و شدم آگاه / گفته ام لا اله الا الله
درباره ما
«سخن» آنگاه زاده شد که دلتنگیِ زبانِ مادری، ما را به جستجو وا داشت؛ جستجوی گنجینهای از واژگانی که قرنهاست در دیوانها و مثنویها و غزلها، چون مرواریدی در صدفِ دلِ شاعران نشسته است.
این پایگاه، نه صرفاً یک کتابخانهی دیجیتال، بلکه شبستانیست برای آنکه در هیاهوی این روزگار، گوشهای بیابیم و دمی با مولانا همنوا شویم، با حافظ همراز گردیم، و در بزمِ خیام و سعدی و فردوسی، جامِ سخن برکشیم.
باورمان آن است که هر بیت از اشعار پارسی، تکهای از هویت ماست؛ تار و پودی از فرهنگ، تاریخ و روحِ این سرزمین که نباید در غبارِ فراموشی گم شود. از اینرو، با عشقی بیپایان و دستی لرزان از احترام، گرد هم آمدهایم تا این میراثِ گرانبها را، به زیباترین شکلی که در توانمان بود، به دستِ شما برسانیم.
«سخن، شبستانی برای همنشینی با خسروان سخن پارسی»
📜 این پایگاه به همت انتشارات نسیم کوثر و شرکت توسعه فناوری کلمه رایان، با هدف پاسداری از هنرِ ادبیاتِ پارسی راهاندازی گردیده است.
