شاه نعمتالله ولی › شمارهٔ ۴۱| ” میراثدار ادب پارسی “
آن یکی کوزه ای ز یخ برداشت / کرد پر آب یک زمان بگذاشت
چون هوا ز آفتاب گرمی یافت / گرمیش بر وجود کوزه بتافت
آب شد برف و کوزه شد با آب / اسم و رسم از میانه شد دریاب
اول ما چو آخر ما شد / قطره دریاست چون به دریا شد
قطر و بحر و موج و جو آبند / عین ما را به عین ما یابند
نقد گنجینه ای قدم مائیم / گرچه موجیم عین دریائیم
آب در هر قدح که جا گیرد / در زمان رنگ آن انا گیرد
گر نه آبست اصل گوهر چیست / جوهر گوهر منور چیست
همه عالم چو گوهری دریاب / عین او بین و جوهری دریاب
چیست عالم به نزد درویشان / پرده دار حقیقت ایشان
آن حقیقت که اول همه اوست / صورتش عالمست و معنی دوست
گنج و گنجینه و طلسم نگر / صفت و ذات بین و اسم نگر
درباره ما
«سخن» آنگاه زاده شد که دلتنگیِ زبانِ مادری، ما را به جستجو وا داشت؛ جستجوی گنجینهای از واژگانی که قرنهاست در دیوانها و مثنویها و غزلها، چون مرواریدی در صدفِ دلِ شاعران نشسته است.
این پایگاه، نه صرفاً یک کتابخانهی دیجیتال، بلکه شبستانیست برای آنکه در هیاهوی این روزگار، گوشهای بیابیم و دمی با مولانا همنوا شویم، با حافظ همراز گردیم، و در بزمِ خیام و سعدی و فردوسی، جامِ سخن برکشیم.
باورمان آن است که هر بیت از اشعار پارسی، تکهای از هویت ماست؛ تار و پودی از فرهنگ، تاریخ و روحِ این سرزمین که نباید در غبارِ فراموشی گم شود. از اینرو، با عشقی بیپایان و دستی لرزان از احترام، گرد هم آمدهایم تا این میراثِ گرانبها را، به زیباترین شکلی که در توانمان بود، به دستِ شما برسانیم.
«سخن، شبستانی برای همنشینی با خسروان سخن پارسی»
📜 این پایگاه به همت انتشارات نسیم کوثر و شرکت توسعه فناوری کلمه رایان، با هدف پاسداری از هنرِ ادبیاتِ پارسی راهاندازی گردیده است.