شاه نعمت‌الله ولی › شمارهٔ ۵۸| ” میراث‌دار ادب پارسی “

تا نگیری دامن رهبر به دست / کی ز گمراهی توانی بازرست
ره بیابان است و تو گمره کجا / ره توانی برد ای مرد خدا
دیدهٔ تو بسته و راهی دراز / بی دلیلی چون روی راه حجاز
رهروی کن در طریق نیستی / شاید اندر هیچ منزل نایستی
رهنمائی جو قدم در راه نه / گر روی در راه با همراه به
کار بی مرشد کجا گردد تمام / مرشدی باید مکمل والسلام