شاه نعمت‌الله ولی › رباعی شمارهٔ ۱۸| ” میراث‌دار ادب پارسی “

دریای محیط جرعهٔ ساغر ماست / عالم به تمام گوشهٔ کشور ماست
ما از سر زلف خویش سودا زده ایم / خوش سودائی که دائما بر سر ماست