شاه نعمت‌الله ولی › رباعی شمارهٔ ۲۲| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ترکیب طبایع ار نگشتی کم و کاست / صورت بستی که طبع صورتگر ماست
پرورد و بکاست تا بدانند کسان / کاین عالم را مصوری کامرواست