شاه نعمت‌الله ولی › رباعی شمارهٔ ۲۵| ” میراث‌دار ادب پارسی “

میخانهٔ عشق او سرای دل ماست / وان دُردی درد دل دوای دل ماست
عالم به تمام و جمله اسمای اله / پیدا شده است و از برای دل ماست