شاه نعمت‌الله ولی › رباعی شمارهٔ ۲۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

مائیم چنین تشنه و دریا با ماست / اندر همه قطره محیطی پیداست
عشق آمد و بنشست به تخت دل ما / چون او بنشست عقل از آنجا برخاست