شاه نعمت‌الله ولی › رباعی شمارهٔ ۲۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

گر کشته شوم به تیغ عشقش غم نیست / ور در هوسش مرده شوم ماتم نیست
گر جامهٔ خلق بر کشند از سر من / تشریف خدائیم خدائی کم نیست