شاه نعمت‌الله ولی › رباعی شمارهٔ ۳۲| ” میراث‌دار ادب پارسی “

توحید تو پیش ما همه شرک و دوئی است / اثبات یگانگی همه عین دوئیست
از وحدت و اتحاد بگذر که احد / ایمن ز منی باشد و فارغ ز دوئیست