شاه نعمت‌الله ولی › رباعی شمارهٔ ۳۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

دیدم رندی که سید رندانست / از هر دو جهان گذشته و رند آن است
در گنج بقاست گر چه در کنج فناست / پیداست به ما و از جهان پنهانست