شاه نعمت‌الله ولی › رباعی شمارهٔ ۴۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

دل همچو کبوتر است و شاهد باز است / تا ظن نبری که شیخ شاهد باز است
بر شاهد اگر ز روی معنی نگری / بر تو در حق ز روی شاهد باز است