شاه نعمت‌الله ولی › رباعی شمارهٔ ۴۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

یاری که دلش ز حال ما باخبر است / او را با ما همیشه حالی دگر است
ماتشنه لبیم بر لب بحر محیط / وین طرفه لب بحر ز ما تشنه تر است