شاه نعمت‌الله ولی › رباعی شمارهٔ ۴۵| ” میراث‌دار ادب پارسی “

مردود بود کسی که مردود وی است / مقتول بود کسی که مردود وی است
بی جود وجود او وجودی نبود / هر بود که هست بودی از بود وی است