شاه نعمت‌الله ولی › رباعی شمارهٔ ۴۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

آئینهٔ حضرت الهی دل تو است / گنجینه و گنج پادشاهی دل تو است
دل بحر محیط است و در او دُر یتیم / در صدفی چنین که خواهی دل توست