شاه نعمت‌الله ولی › رباعی شمارهٔ ۵۸| ” میراث‌دار ادب پارسی “

گر یار غنا دهد غنا دوست تر است / ور فقر دهد فقر مرا دوست تر است
گر منع عطا کند من آن می خواهم / ور زانکه عطا دهد مرا دوست تر است