شاه نعمت‌الله ولی › رباعی شمارهٔ ۶۵| ” میراث‌دار ادب پارسی “

خوش آینه ایست مظهر و ذات و صفات / در وی غیری کجا نماید هیهات
هر ساغر می که ساقیم می بخشد / جامیست جهان نما پر از آب حیات