شاه نعمت‌الله ولی › رباعی شمارهٔ ۱۰۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ملک و ملکوت با هم آمیخته اند / نقد جبروت بر سرش ریخته اند
کردند طلسمی به جمال و به کمال / آنگه به در گنج خود آویخته اند