شاه نعمت‌الله ولی › رباعی شمارهٔ ۱۳۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

آن یار فقیر این و آنش نبود / سرمایهٔ سود و هم زیانش نبود
در کتم عدم مست و خراب افتاده / او را خبر از نام و نشانش نبود