شاه نعمت‌الله ولی › رباعی شمارهٔ ۱۵۸| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای دل بر او به پای جان باید شد / در خلوت او ز خود نهان باید شد
در بحر محیط حال دل باید بود / آسوده ز قال این و آن باید شد