شاه نعمت‌الله ولی › رباعی شمارهٔ ۱۷۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ما عاشق و رندیم ز طامات مپرس / از ما به جز از حال خرابات مپرس
از زاهد هشیار کرامات طلب / مستیم ز ما کشف و کرامات مپرس