شاه نعمت‌الله ولی › رباعی شمارهٔ ۱۸۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

مخلوق خدا همه نکو می دارش / تعظیم همه برای او می دارش
هر آینه ای که در نظر می آری / آن آینه را تو روبرو می دارش