شاه نعمت‌الله ولی › رباعی شمارهٔ ۱۸۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

معشوق یکی عشق یکی عاشق یک / این هر دو یکی و در یکی نبود شک
یک ذات و صفات صد هزارش می دان / یک صد باشد به اعتباری صد یک