شاه نعمت‌الله ولی › رباعی شمارهٔ ۱۹۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

تا با غم عشق او هم آواز شدم / صد بار زیاده بر عدم باز شدم
ز آن راه عدم نیز بسی پیمودم / رازی بودم کنون همه راز شدم