شاه نعمت‌الله ولی › رباعی شمارهٔ ۲۲۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

حمام شدم به گوشه ای بنشستم / با خدمت دلاک بسی پیوستم
دستم بگرفت و بر سر بام نشاند / فی الجمله چه گویم که به مویی رستم