شاه نعمت‌الله ولی › رباعی شمارهٔ ۲۷۰| ” میراث‌دار ادب پارسی “

وقتی که نباشد این خیال من و تو / او باشد و او باشد و او باشد و او
این است بیان لی مع اللّه بر ما / گر عارف کاملی بدانش نیکو