شاه نعمت‌الله ولی › رباعی شمارهٔ ۲۷۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

شبخیز که راز او نگوید با او / شب خیزی او سهل بود ای نیکو
بر خیز به شب راز بگو و بشنو / مقصود ز شبخیزی ما را می گو