شاه نعمت‌الله ولی › رباعی شمارهٔ ۲۸۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

در کتم عدم عقل خیالی بسته / در پردهٔ آن خیال خوش بنشسته
وهم آمده و مزاحم عقل شده / کوری و کری به همدگر پیوسته